در فرهنگ باشگاه تاتنهام هاتسپر، شعار معروف «بازی درباره افتخار است» قبل از هر مسابقه در استادیوم به گوش میرسد. شعار الهامبخشی که ریشه در سخنان دنی بلنچفلاور، کاپیتان افسانهای این تیم در دهه ۶۰ میلادی دارد. اما اتفاقات اخیر نشان داد این شعار برای مدیران امروزی باشگاه بیش از پیش بیمعنا شده است.
آنژه پستکوغلو، سرمربی استرالیایی، پس از رساندن تاتنهام به اولین افتخار اروپایی خود طی ۱۷ سال اخیر با قهرمانی در لیگ اروپا، به ناگهانیترین شکل ممکن از سمت خود برکنار شد. مدیریت باشگاه در بیانیهای اعلام کرد که پیروزی احساسی در اروپا گرچه نقطه عطفی مهم است، اما تصمیمات مدیریتی باید فارغ از احساسات و با تکیه بر واقعیتها گرفته شود.
این اقدام، بازتابدهنده روندی جدید در فوتبال حرفهای است؛ جایی که تصمیمگیران به جای وفاداری به احساسات و ارزشهای قدیمی باشگاه، موفقیتها را تنها بر پایه جایگاه در لیگ و منافع مالی میسنجند. این سبک مدیریت، که شاید برخی هواداران را موافق یا مخالف برکناری پستکوغلو کند، اما بدون شک باعث دلسردی قشر عظیمی از طرفداران قدیمی و دوستداران سنتهای باشگاه شد.
در ایران هم نمونههای مشابهی از اینگونه تصمیمها در مدیریت فوتبال دیدهایم که همیشه با واکنش شدید هواداران، بازیکنان و چهرههای فوتبالی روبهرو بوده است. هوادار ایرانی به خوبی معنی «افتخار» را میداند و فراموش نکرده که فوتبال فراتر از نتایج داخل زمین، نمادی از احساس، تاریخ و پیوندهای عاطفی است.
امروز، شعار «بازی درباره افتخار است» برای تاتنهام بیشتر شبیه یک صدای پژواک در ورزشگاهی بزرگ و مدرن است که کمتر کسی به آن عمل میکند. پستکوغلو خاطره قهرمانی را به هواداران هدیه کرد، اما به مدیران ثابت شد «افتخار» در فوتبال مدرن دیگر مانند گذشته ارزشی ندارد. سوال اینجاست که آیا با این رویکرد، تاتنهام روزی به همان جایگاهی که همیشه آرزویش را داشته، بازخواهد گشت؟
ارسال دیدگاه